Eric Monbel
Monbel is duidelijk een exponent van ‘Le Nord’. De personages van zijn schilderijen stralen eenzelfde geladenheid uit als deze in de tragische realistische prenten als “la vie rêvée des anges” en “la vie de Jésu”, gelauwerde hoogstandjes van de Noordfranse film.
De verveling van Monbel is de antithesis van de succesmaatschappij . hij schildert in zichzelf gekeerde, berustende of vereenzaamde figuren in trainingspak tot maatpak die in het ijle staren gezeten op stoelen, in een zetel, op een koffer, een barstoel, een taboeret. De realistische doeken van Monbel zijn het realisme voorbij. Er hangt spanning in de lucht, die grenst aan het onbehaaglijke.
